Xa temos elaborado o cartel para os establecimentos colaboradores e a folla de recollida de firmas. Se queres podes descargala aquí.
Pensamos que, de este modo, os que tamén queirades colaborar (poderase firmar nos establecimentos, naturalmente), non tedes máis que imprimilo as veces que necesitedes -que sexan moitas- para recoller as firmas e entregalo despois en calqueira deles. Xa vos informaremos ao longo da semán cales serán.
Gracias e ánimo!
(A mediados de abril recolleremos todos. Non vos preocupedes que avisaremos)
Páginas
Intramuros apoia a Plataforma Cidadá Son de Tui na idea de que o seu proxecto é a resposta necesaria aos problemas que sufre o Casco Histórico de Tui dende hai moitos anos e que vimos denunciando no noso blog. Seguimos abertos ás propostas de todos, á vosa participación.
9/3/15
8/3/15
POR UN CIRCO SEN ANIMAIS EN TUI
.
Sabemos que moita xente aínda considera aos animais non humanos coma obxectos máis ou menos útiles para o todopoderoso home, e que a diversión de éste atópase moi por encima de calquer outra consideración sobre o sufrimento ou o benestar daqueles. A falta de empatía, a incapacidade para deixar de lado os falsos prexuízos sobre a dor e a actividade psíquica dos animais,o rechazo das posturas de quenes defendemos a sensibilidade e o respeto con argumentos tales coma os baseados na historia ou a tradición - coma se non existise a inmoralidade nas costumes e nos hábitos culturales e a posibilidade do seu cambio- son, desgraciadamente, actitudes comúns no noso entorno.
Sen embargo, moitos cidadáns comezamos a estar sensibilizados ante esta deplorable actitude hacia os animais. Négamonos a levar aos nosos nenos a estes "espectáculos" e presionamos aos nosos representantes políticos para trasladar á lexislación a responsabilidade que os humáns temos de respetar a vida animal e abandonar as crueldades innecesarias contra os animais.
Sumándonos a esta reclamación moral e política, pretendemos impulsar unha campaña na nosa cidade para solicitar aos nosos representantes que se declare a Tui, cidade libre de circos e espectáculos con animais, coma teñen feito outras moitas do noso entorno (Tomiño, Vigo, Nigrán e máis de dous centenares en toda España). Organizarase do seguinte xeito:
- Recollida de firmas nos establecimentos colaboradores.
- Presentación, a fines de abril das firmas no rexistro do concello.
- Solicitude de proposta de moción para que o concello de Tui prohiba a presenza de circos ou atraccións de feria con animais.
- Búsqueda de apoio entre os grupos políticos con representación na nosa cidade.
¡Gracias a todos polo voso apoio máis humano!
N.B. Sobre circos sen animais en concellos españoles podedes consultar esta páxina
1/3/15
El imperio del desbrozado
Cuando se confunde jardinería y desbrozado, el trabajo meticuloso y sensible con el más expeditivo y superficial, cuando la estética queda a un lado en beneficio de lo grosero, pasa lo que les mostramos a continuación. La dejadez proverbial del concello también en estos asuntos -véase el Paseo o Yincana Fluvial- desgraciadamente no sorprende a nadie pero no podemos dejar de desahogarnos aquí, a pesar de pagar y disfrutar de una concejala entregada, entre otros menesteres, a los que algún día fueron parques y jardines.
Veamos la situación desde hace mucho tiempo en el denominado Jardín de la Alameda o de Sto. Domingo:

Aquí tienen la florida decoración de los parterres con motivos plásticos en espiral en la más pura tradición zen. Nos traen a la memoria la plantación de fresón plastificada de las murallas del paseo fluvial. Es tendencia.

Otro ejemplo en el jardín que nos confirma en lo dicho. Repáresese en el seto destrozado.
Cuando se tala no se repone. Nunca. Esa es la máxima de cualquier buen jardinero-desbrozador. Aunque los árboles afectados sean de una entidad notable. Nunca.

Setos y barreras vegetales siguen la misma máxima. El imperio de la desbrozadora tiene reglas, perdón, leyes semejantes a la de la gravedad. Si se corta, se corta. No hay más, a no ser la sustitución por plásticos para no volver a cortar.
Limpieza, la justa. Es decir, ninguna. El desbrozado se impone con su máquina sagrada y sus desechos se lanzan en un rincón. Antiguo ritual originado en los trabajos del campo ancestrales cuando más tarde se quemaban.
Los estanques, fuentes y similares son terreno prohibido para el oficiante. Quedarán sucias.

El llamado Camiño das Serpes, al pie de la Alameda presenta este aspecto de abandono.
Las farolas que pagamos todos, sin mantenimiento y amenazadas por el vandalismo sin control, aparecen, las que quedan, como en la imagen. La zona, con un potencial inmenso para el ocio y esparcimiento, el paseo y el disfrute, presenta el aspecto de un vertedero embarrado y poco recomendable al anochecer.
Muy vez en cuando, cómo no, se efectúa un desbrozado: única tarea para la que contamos con expertos.
La vecindad con Portugal, una vez más, nos resulta de poco provecho para ojos que no quieren ver y cabezas impermeables al cambio, esclavas de lo que siempre se hizo por estos lares. Una pena.
Veamos la situación desde hace mucho tiempo en el denominado Jardín de la Alameda o de Sto. Domingo:

Aquí tienen la florida decoración de los parterres con motivos plásticos en espiral en la más pura tradición zen. Nos traen a la memoria la plantación de fresón plastificada de las murallas del paseo fluvial. Es tendencia.

Otro ejemplo en el jardín que nos confirma en lo dicho. Repáresese en el seto destrozado.
Cuando se tala no se repone. Nunca. Esa es la máxima de cualquier buen jardinero-desbrozador. Aunque los árboles afectados sean de una entidad notable. Nunca.

Setos y barreras vegetales siguen la misma máxima. El imperio de la desbrozadora tiene reglas, perdón, leyes semejantes a la de la gravedad. Si se corta, se corta. No hay más, a no ser la sustitución por plásticos para no volver a cortar.
Limpieza, la justa. Es decir, ninguna. El desbrozado se impone con su máquina sagrada y sus desechos se lanzan en un rincón. Antiguo ritual originado en los trabajos del campo ancestrales cuando más tarde se quemaban.
Los estanques, fuentes y similares son terreno prohibido para el oficiante. Quedarán sucias.

El llamado Camiño das Serpes, al pie de la Alameda presenta este aspecto de abandono.
Las farolas que pagamos todos, sin mantenimiento y amenazadas por el vandalismo sin control, aparecen, las que quedan, como en la imagen. La zona, con un potencial inmenso para el ocio y esparcimiento, el paseo y el disfrute, presenta el aspecto de un vertedero embarrado y poco recomendable al anochecer.
Muy vez en cuando, cómo no, se efectúa un desbrozado: única tarea para la que contamos con expertos.
La vecindad con Portugal, una vez más, nos resulta de poco provecho para ojos que no quieren ver y cabezas impermeables al cambio, esclavas de lo que siempre se hizo por estos lares. Una pena.
11/2/15
El bosque animado e ibérico
Este es otro de los innumerables ejemplos de gestión del dinero público a los que desgraciadamente estamos acostumbrados a asistir. Otra indescriptible muestra de la capacidad y rostro granítico del balbuceante equipo de gobierno, coordinado, es un suponer, por una de las estrellas de la oratoria y el pensamiento postmoderno. Impagable, por preparación, estudios y habilidades, nos contentamos con ofrecerle un sueldo que envidiaría un científico del más alto nivel a tiempo completo. Su sonrisa perenne nos reconforta.
![]() |
El ejemplo que queríamos compartir con los sufridos lectores es el que ilustramos con esta fotografía publicada en Faro deVigo en noviembre de 2011, un periódico caracterizado, como se sabe, por sus aceradas críticas y duros titulares, que, sin embargo, en esta ocasión se permitió elogiar a nuestro alcalde que, herramienta en mano, participó en la plantación de dos centenares de árboles repartidos entre una parcela situada en el entorno del Centro Interfederado y una zona similar en Valença.
![]() |
No recordamos ya los dineritos públicos que costó la cosa - compartidos con Portugal- aunque sí el ágape con el que se habían regalado en el Parador después de tanto sudor y esfuerzo, que habíamos comentado aquí (Día do Bosque Ibérico: 810,16€).
Pues bien, en esta otra fotografía les mostramos el estado actual. Queda el avergonzado cartel y el matorral ahogando lo que sobreviva después de limpiezas -alguna hubo, digámoslo todo- y un desbrozado que acabó con los tiernos y autóctonos arbolillos.
Cuando digan que no hay dinero, no lo olviden, ahí también lo tiramos. Habrá que hacer un itinerario del derroche que tantos titulares hermosos da y tantos servicios nos quita.
29/1/15
Navidad irregular
![]() |
| La navidad en Medellín |
El procedimiento de contratación del apoteósico alumbrado navideño de nuestro iluminado concello, pasmo y estupefacción de boquiabiertos vecinos y foráneos, presenta tales irregularidades que cualquier ciudadano razonable, más allá de la ignorancia o el interés particular, debería tener verdaderos problemas para calificar a sus responsables con un mínimo de educación y mesura. O, a la inversa, no se comprende cómo éstos pueden abordar sin sonrojo a sus conciudadanos.
En palabras de la Secretaria del concello en su informe que obra en el expediente de contratación de diciembre de 2014 “ se detecta unha situación de incumprimento moi grave e ata groseiro de todos os principios que deben presidir unha contratación pública aos que alude o artigo 1 do TRLCSP, acompañado dun uso dos fondos públicos arbitrario e carente de toda xustificación, que ben podería dar lugar a consecuencias que se escapan do ámbito administrativo”.
Según se deduce del demoledor informe de la secretaria municipal, la contratación está trufada de irregularidades que, por si fuera poco, son práctica reiterada -así lo califica- en materia de contratación administrativa en nuestro concello.Y no aprenden.
Más allá del exorbitante gasto, que para muchos será justificado, el informe, a partir de los datos del período 2007-2014, destaca los siguientes vergonzantes aspectos:
- El contrato de la iluminación navideña se realiza SIEMPRE mediante el procedimiento negociado sin publicidad. En informes anteriores de secretaría ya se han subrayado las "graves irregularidades" detectadas en estos procedimientos, pero parece que no ha servido de nada.
- El procedimiento utilizado sabiamente por nuestros representantes políticos, calificado en el informe con las delicada expresión de "ficción xurídica" consiste en lo siguiente: se cursan invitaciones a varias empresas, generalmente las mismas. Casualmente sólo una presenta la documentación y oferta en plazo, por lo que resulta SIEMPRE la adjudicataria. Recordemos que estamos hablando del período 2007-2014, ambos incluidos. Ocho añitos como mínimo.
- Por si la cosa no rozase la desfachatez, resulta que "o precio do contrato vai variando en función do ano, pero, paradóxicamente o obxecto contractual é idéntico,(...), o que pode supor un uso fraudulento dos fondos públicos municipais". Lo afirma la propia secretaria municipal.
- Resulta grave y significativo que la afortunada empresa tiene la sana costumbre de ofertar SIEMPRE una baja simbólica en el precio por un servicio contratado que es siempre el mismo. Todos los años.
Todo ello leva a la funcionaria a afirmar que el procedimiento del que informa (la contratación de diciembre de 2014) está viciado de nulidad de pleno derecho.
Por si no bastase esto, resulta que el arquitecto técnico señala importantes deficiencias: no hay indicaciones de consumo, ni planning detallado de la instalación, no se nombra ningún jefe de servicio con formación técnica, no hay proyecto firmado por técnico competente...
La conclusión de la secretaria es que la contratación presenta graves irregularidades por lo que informa desfavorablemente y recuerda a la Junta de Gobierno Local sus responsabilidades,civiles o penales, en la decisión que tomen al respecto.
Estos son los que nos gobiernan. Con sonrisa a sueldo y voto bien asegurado. En unos meses darán lecciones de democracia: no se las pierdan.
NB. A quien interesen los precios:
2007:29.999,92 €; 2008:46.400,00 €; 2009: 48.544,84 €; 2010: 49.383,00 €; 2011:29.972,00 €; 2012:30.000,00 €; 2013:30.000,00 €; 2014: 30.000 €.
5/1/15
Abre la muralla
![]() |
| Vista dende as escaleiras |
![]() |
| Vista dende o paseo |
E tamén o botellón.
O vandalismo nocturno ten estas consecuencias nas escaleiras do paseo (non falemos de bancos, coches con desperfectos, roubo de macetas e vandalismos varios, cruceiro de San Telmo, etc). O que empezou fai uns meses por unha pedriña, pouco a pouco, sen que ninguén se ocupe de reparalo, pasou a ser isto que lles ofrecemos nas fotografías e que, de seguir así, pronto será un destrozo aínda maior.
Como xa dixemos moitas veces é claro que non se pode controlar as actividades nocturnas destes descerebrados un a un, pero sen dúbida, o concello non debería quedarse de brazos cruzados. Se verdaderamente lle preocupase os danos ao patrimonio, as molestias no vecindario e os variados destrozos desta ruidosa minoría, xa fai tempo que debería ter controlado licencias e horarios de peche dos locais do casco, que debería ter organizado unha vixiancia efectiva pola policía local e ter controlado os macrobotellóns, moitas veces alentados por celebracións pseudo-musicais organizadas dende o concello na idea de que esta área é apta para semellantes actividades.
![]() |
| Ao pé, os sillares e pedras arroxadas e a limpeza da zona |
En fin, todo isto non exime de que cando hai destrozos se reparen canto antes: todos sabemos que un entorno deteriorado é unha espiral hacia un maior abandono. Que así sexa, agora que se aproximan as eleccións e a desidia transfórmase en interés.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)











