Epigrafía moderna

Unos ejemplos de graffiti que perduran en nuestras fachadas. Contrasta con la premura con que algunos, referidos al Excmo. Sr. Alcalde, fueron borrados.

Y,para finalizar, un ejemplo de alguno de los dedicados al Excmo. Sr. Alcalde:

E un pouco de nostalxia....

Efectivamente, visto o visto - e o que nos queda-, ahí, a nosa dereita, na imaxe, puxemos un enlace a unha sección para descansar a vista e os nosos enfados, unha sobremesa para un xantar un tanto desacougado. Contamos coa vosa axuda!

Invasión vexetal

Y é que a vexetación ten o desagradable costume de cubrir a pedra, escalar ata as fiestras, entrar sin pedir permiso polas portas. E non se pode facer nada. Nadiña.

E deixámolo para non saturar o servidor e a nosa paciencia. Por certo, debaixo da floresta escóndense, avergonzados, espléndidos lenzos de muralla. ¡Qué mágoa!

Noticias frescas!

Aquí tenemos las recientes imágenes de una de las alcantarillas que ilustraban uno de nuestros primeros posts. Eliminaron la belleza floral pero queda el sustrato a la espera de una nueva germinación...Estaremos atentos.

Y la belleza efímera del pasado, para comparar:

De agujerillos traicioneros I

Ya puestos e inspirados por la imagen del anterior artículo, qué mejor que dar algún ejemplo más de minas antipersona en el paseo del río. Paseo y área de entrenamiento de zapadores:

Y un detalle del dispositivo que alberga en su interior, por si alguien se anima a su desactivación:

Este realmente es para especialistas o concejales de alumbrado y muchas luces:

Que se encuentra en el interior del habitáculo señalado por este pie (foto hecha por especialistas, absténganse de imitar tal osadía):

Y así andamos...(nunca mejor dicho).

O problema

Moitas veces o problema é non saber velo, non adoitar a perspectiva adecuada, desenfocar a nosa mirada, polo que a solución comeza por abrir ós ollos ante todo ós feitos, á realidade máis dura ou ó maior dos contentos. Parécenos que abonda, na política municipal, de pelexiñas de taberna, loitas interesadas máis nos futuros e intanxibles votantes que neses tercos e pesados, sempre sinxelos, feitos. Abonda de olladas ó ombrigo, qué pensarán aló no partido, qué terán detrás estes que tan mal falan de nós, onde se asomarán os cartos polos que non confesan loitar. Abonda de mezquindade na acción máis política de todas: a da convivencia, a pé de rúa, durante cada paseo e cada saúdo botado ó aire, cada café compartido, cada xogo dos nosos nenos. Esa cercanía á comunidade e a súa vida cotiá, non se atopa en moitas das intervencións dos nosos representantes na vida municipal, ou será que non se deixa descubrir debaixo das súas palabras. Alí, a carón da Catedral, contaxiados, tal vez, pola etérea teoloxía, asistimos pleno tras pleno a partidas de brisca ou dominó  entre amigos que xa non se acordan de que a muller estáche na cociña, traballando, un día máis.
E un simple feito coma éste, o da foto, é o que nos importa. Humildemente.

Paseo Fluvial